NO CAMIÑO, A EMPATíA. ( Unidade 0. Curso 2026/27)

                                                                           Cadea humana no Grove 12-11 2012                   
                                                                            (Foto de Vítor Mejuto) 

Que che suxire esta fotografía?  Que están facendo? Quen a protagoniza? Que expresan para ti?  A ver se acertas que pode simbolizar.

Algunha vez te preguntaches por que vivimos en sociedade? Por que o ser humano non pode vivir aillado e de costas ao outro? Cal é a clave para vivir en colectivo? 

A resposta está na identidade.   

    Nesa procura do eu que comeza mesmo ao nacer, hai un camiño constante que nos vai descubrindo o mundo aos poucos, un mundo tan complexo e diverso que sempre haberá alguén alleo ao que achegarnos. Nese camiñar, por forza, caemos na conta de que a diversidade nos fai humanos e deste xeito axiña pasamos de estar na Casa a construír na paisaxe a nosa Terra, en base a nosa lingua, cultura e historia, unha personalidade na que o orixinal do nós, da nosa forma de ser nos abre as portas da universalidade. Trátase dun camiñar incesante e intrincado, intelixente e audaz no que se fai imprescindible practicar a empatía.   Liberarse dos prexuízos cara aos demais implica saber mellor quen somos e ser empáticos tanto cun mesmo como con calquera distinto a nós. Apreciar o propio conleva coñecer a diferenza e valorar a variedade de idiomas e culturas como a nosa esencia.

    A empatía será no camiño deste curso, a compañeira escollida como ferramenta para medrar. É unha compoñente que nos permite erguer o ser humano que transcende o eu, que repara no nós ineludiblemente incorporando o sentir do alleo. Coa empatía entenderemos que significa realmente a humanidade.

Como definirías ti o concepto de empatía?

 Cres que este tema das nosas Tanxugueiras con Juancho Marqués  reflicte dalgún xeito a empatía? Por que?