PROBA DE LECTURA DE MADE IN GALIZA E COMENTARIO
Relación de textos do libro para realizar a proba de lectura de comprensión lectora de MADE IN GALIZA de Séchu Sende
FALAR
CURTAMETRAXE
NA OFICINA DE OBXECTOS PERDIDOS
O LADRÓN DE PALABRAS
UF
A MULLER QUE VIVÍA NO FUTURO
INSTRUCCIONES PARA EMPEZAR A HABLAR GALLEGO
A AGULLA DE MAREAR
NIN EN SOÑOS VOU PERDER A MIÑA LINGUA
ESTUDO SOCIOLINGÜÍSTICO SOBRE A MOCIDADE BAIXO O EFECTO DAS DROGAS
A LINGUA MÁIS DIFÍCIL
MADRITH
EU NUNCA SEREI YO
NH POSITIVO
A PRIMEIRA BONECA QUE FALA GALEGO
LABORATORIOS SOCIAIS DE NORMALIZACIÓN LINGÜÍSTICA
O HOME QUE AGARDABA QUE LLE DIXESEN O QUE TIÑA QUE FACER
ÁS VECES SINTO QUE NO MEU PAÍS FALATAN PALABRAS
O PARACAÍDAS
- ESCOLLER 2 textos
máis dos restantes que serán obxecto tamén dunha pregunta da proba de lectura.
COMENTARIO DUN TEXTO DE MADE IN GALIZA
A seguir comentamos o texto titulado A lingua máis difícil
Localización, tras da lectura do texto (aparece nas páxinas 69-70). Pertence ao libro Made in Galiza un libro de Séchu Sende que trata desde un punto d evista creativo e crítico sobre a problemática na que se atopa a lingua galega en pleno proceso de Normalización Lingüística, (contexto literario e histórico) un proceso qu ecomeza tras da morte de Franco e a volta da Democracia, a creación da Xunta de Galicia e a introdución por vez primeira na historia do galego nas escolas.
Asunto ou resumo: Unha voz indeterminada fálanos dun país pequeno no que a xente tiña dificultada para falar a súa lingua, tardaba anos en falara, non como lles pasa aos outras 5000 linguas existentes no mundo que aos 13 meses os seus nenos e nenas xa comezan a falalo con naturalidade. Tenta explicar a dimensión desta dificultade que nunca se puido explicar, porque as súas xentes eran capaces de aprender outras linguas sen problema, eran casos raros e mínima os que lograban facelo, mesmo a profesores estudados éralles imposible. Nin aprender a saudar na lingua propia e había xente capaz de marchar para outros países onde aprender a ingua non fose un problema.
Tema: O absurdo prexuízo da difícicultade da lingua (galega).
A voz narrativa ou punto de vista que se usa é unha 3ª persoa omnisciente, procurando aparentar obxectividade e imparcialidade para relatar este prexuízo lingüístico.
A estrutura poderíamola dividir en tres partes: Introdución coa presentación deste único país e da súa peculiar dificultade ata a liña 16 do texto.
O desenvolvemento do nó da historia narrando varias situacións nas que se xeneraliza a problemática ata a liña 39.
Desenlace no que se insiste repetidamente na dificultade estrema que tiña a aprendizaxe desta lingua (da liña 40 ata o final.)
Os personaxes son colectivos, as xentes ou grupos concretos, profesores, nenos pouco definidos , como personaxes tirados dun conto de ficción.
O espazo ao que nos leva este pequeno país practicamente descoñecido, inaudito e impreciso é á propia Galicia, porque como está pasando hai nenos e nenas que hegan falando na súa lingua e logo como veremos. O tempo tamén nos conduce a un tempo impreciso, pero moi próximo ao actual, ao que vivimos, o noso. Discurso narrativo sen diálogos ou descricións.
Interpretación da linguaxe
Nivel semántico: Procuramos os campos semánticos ou cadeas léxicas significativas do texto: A palabra máis utilizada é a lingua e o botar ou chegar a falar e, por suposto o substantivo "xente" " a inmensa maioría", pero a cadea máis significativa a formada por todas as palabras e expresións que fan referencia á dimensión da dificultade e cómputo do esforzo: "tardar anos", "nunca chegou" " tivo problemas" " fantástica dificultade", " non atreverse a" " non estar preparados" " cxa era demasiado tarde" "parecer imposible" "traballo considerábel, sobrehumano" " tan difícil" " nin sequera" " Tan extremadamente difícil" " en moitas ocasiósn reforzado con negacións ou cunha expresión negativa: "frustración" " non conseguir" "case ninguén" ... As connotacións ou suxestións que todas estas expresións conlevan están como se pode apreciar relacionadas intimamente e insistentemente co tema, a través dun recursos ou artificios literarios como a hipérbole ou esaxeración continuada: "ninguén puido explicar nunca" ( mesmo "os científicos do National Geografic" onde e descobre a ironía remarcada coa antítese (contradición) do "nunca" "anos e anos" fronte aos 13 meses que tardan outras 5000 linguas, mesmo para comentar que a xente deste país con relación a outros idiomas (paradoxo ou contradición aparente con ironía) ao dicir que "os vellos non se atrevían a falala porque aínda non estaban preparados" "a ver se os meus fillos o conseguen" coa que se nos quere suxerir ir marcando o ton irónico, absurdo e crítico satírico do texto ante ver dificultoso para as xentes dun país aprender a súa lingua. A ironía e o paradoxo reiterativos trasládanse así ao espazo narrativo que é moi importante relacionar con Galicia para entender o ton do texto. O narrador obxectivo fala dun país inaudito, impreciso para crear esa tensión entre a realidade e a ficción aparente, (mestura sucesos reais que aparecían na prensa diaria verosimilitude con novas inventadas) Reúne falsas, pero verdadeiras á vez, na que a lingua (o galego) deste distópico país ten "un alumnado que chega falándoa ás escolas para logo rematar os estudos e non conseguir botarse a falar no idioma" ou no que haxa "profesores e profesoras que non conseguían falalo" Dúas ironías máis cargadas de ton crítico ao noso sistema educativo real. E o absurdo e certamente anormal e paradóxico da situación "que non se saiba saudar (dicir: Ola!, Adeus!, Bos días!) na lingua propia" e aínda máis se somos incapaces de nomear (circunloquio) "a culler": dise con ton burlesco "cuberto cóncavo co que se come a sopa" ou cando se afirma que a dificultade "da lingua máis difícil do mundo" provoca que haxa quen se marche para outros países (hipérboles irónica).
Nivel morfosintáctico: O ritmo ou dinamismo deste texto é lento ou negativo observámolo na abundacia de repeticións que xa emerxen nas primeiras liñas "anos e anos" ou no segundo parágrafo que acumula unha morea de elementos gramaticais negativos indefinidos, adverbios e conxuncións: "ninguén, nunca, nin que logo quedan espallados polo texto adiante. Coma se fose unha especie de anáfora aparece a frase nominal máis relativo e máis verbo repetida: "mesmo xente que nunca chegou a falar" "A xente que nunca chegaba", A xente que o conseguía" que inicia dous parágrafos, ata chegar á parte final que volve a aparecer un "había xente que" e que vai precedida de xeito moi destacado das construcións paralelísticas: "Era tan difícil... (liña 40), Era tan, tan dificil (liña 42) e Era tan, tan, tan extrenadamente difícil.( liña 46)" Este ritmo lento incide necesariamente na intención do tema insistir no absurdo, na natureza anormal do que se afirma.
Nivel fonético: Musicalidade. A non ser un texto lírico, este apartado é menos importante ao carecer de rima e outras características máis propias de textos poéticos. Aínda así podemos atopar algunha aliteración que reforza a intención doutros recursos como o "c" que se repite en "palabra común e corrente, ao cuberto cóncavo co que se come a sopa" no circunloquio antes comentado.
Valoración: O autor, Séchu Sende, en plena etapa de Normalización escolle como tema o absurdo prexuízo que defende a dificultade de falar unha lingua (calquera). Pretende combater a idea de que hai linguas difíciles. Rebátese o prexuízo e contraargumenta con ton crítico e burlesco cheo de ironías, hipérboles e paradoxos que, á vez, achegan máis este país de conto e impreciso do que se fala á Galicia e as súas xentes ás que se lles reproba teñan actitudes semellantes, senón idénticas, ás que se citan no texto como inauditas e extraordinariamente esaxeredas (aquilo tantas veces repetido de que a realidade supera a fición). Este relato pertence ao libro Made in Galiza, fala dun prexuízo lingüístico, un de tantos presentes na sociedade galega de hoxe, sobre os que o autor quere facer reflexionar aos lectores e lectoras, procurando ademais incidir e intervir no debate enriquecedor arredor da lingua e, deste xeito, contribuir positivamente ao Proceso de Normalización no que estamos vivindo.
Comentarios
Publicar un comentario